Μαγιάτικο στεφάνι

Ο εορτασμός της Πρωτομαγιάς έχει να κάνει με την ανθρώπινη χαρά για την άνοιξη, τη βλάστηση. Απότοκο των δοξασιών αυτών είναι το μαγιάτικο στεφάνι στην πόρτα των σπιτιών από διάφορα άνθη και καρπούς.
Την πρώτη μέρα του Μάη, αναζητούμε στη Φύση την ομορφιά και τη δροσιά της Άνοιξης. Κόβουμε λουλούδια από τους αγρούς για να πλέξουμε πολύχρωμα στεφάνια που θα κρεμάσουμε στη συνέχεια στις πόρτες των σπιτιών.
Το έθιμο της Πρωτομαγιάς να στολίζουμε τις πόρτες των σπιτιών με στεφάνια λουλουδιών έρχεται από τα πολύ παλιά χρόνια και τότε συμβόλιζε την υποδοχή της δύναμης της φύσης στο σπιτικό.
Στα μέρη της Μικράς Ασίας σε κάθε στεφάνι έβαζαν, εκτός από λουλούδια ένα σκόρδο για τη βασκανία, ένα αγκάθι για τον εχθρό κι ένα στάχυ για την καλή σοδειά.
Το μαγιάτικο στεφάνι στόλιζε τις πόρτες των σπιτιών ως του Αϊ – Γιαννιού του Θεριστή και τότε το καίγανε στις φωτιές του αγίου.
Το μαγιοστέφανο, φτιάχνεται από εφτά ειδών λουλούδια και έχει δύναμη μαγική-αποτροπιαστική. Σε κάθε στεφάνι βάζουν σκόρδο για τη βασκανία, αγκάθι για τον εχθρό, στάχυ για να φέρει ευφορία.

Καλό Μήνα και Καλή Πρωτομαγιά

ΠΗΓΗ  ventetta.blogspot.com

“Ανάγλυφες Μνήμες”

ΑΝΑΓΛΥΦΕΣ ΜΝΗΜΕΣ

Μνήμες που παντρεύουν το άϋλο με το στερεό.
Μνήμες διαυγείς. Μνήμες θολές, του συνειδητού ή του υποσυνειδήτου.
Μνήμες βασανιστικές ή λυτρωτικές.
Μνήμες του χθες, του σήμερα, του πάντα, που οριοθετούν και κατευθύνουν την πορεία μου.
Που παγώνουν ή που ζεσταίνουν.
Που διδάσκουν.
Που ορμούν εκρηκτικές ή που βαδίζουν ακροπατώντας.
Που έκτισαν αυτό που είμαι σήμερα.
Που είναι η ψυχή μου.

Πηγή: Κατερίνα Γρόλλιου

“Η μοίρα μου”

Τούτες τις πέτρες τις σήκωσα όσο βάσταξα

Τούτες τις πέτρες, τις αγάπησα όσο βάσταξα

Τούτες τις  πέτρες, τη μοίρα μου…

Γιώργος Σεφέρης